
اميدوارم سال ۱۳۸۸ سالي خوب و يا نشاطي براي شما و خانوده گراميتان باشد .
اگر در ايام تعطيلات نوروزي نتونستيم مطالب جديدي روي وبلاگ بگذاريم از شما عذر خواهي مي كنيم .
|
سلام
اميدوارم سال ۱۳۸۸ سالي خوب و يا نشاطي براي شما و خانوده گراميتان باشد . اگر در ايام تعطيلات نوروزي نتونستيم مطالب جديدي روي وبلاگ بگذاريم از شما عذر خواهي مي كنيم .
+ نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
12:8 |
سیزده بدر
![]() روز سیزده نوروز برای هر ایرانی یادآور خاطرات شیرینی است که حتا طعم تلخ "نحسی" های گاه و بیگاه آن هم نمیتواند از این شیرینی کم کند. البته برای عده ای از بچه های بازیگوش، نحسی روز سیزده به شکل مشقهای ننوشته عید ظاهر میشد و گاهی بزرگترها دلشان به رحم می آمد و کمک میکردند تا مشقهای مفصل عید تمام شوند. جالب است که در طی سالهای اخیر که بیشتر رسوم عید و سال نو به فراموشی سپرده شده اند، هنوز هم روز سیزده بدر مانند گذشته به دور هم جمع شدن و شادمانی میگذرد و اداب آن تا حدی اجرا میشود. با این حال بد نیست با نگاهی به گذشته، با فلسفه وجودی این روز و چگونگی آداب و رسوم آن بیشتر آشنا شویم. نحوست سیزده ریشه اعتقاد به شوم بودن و نحسی عدد سیزده مشخص نیست اما آنچه مسلم است این است که ایرانیان، به خلاف اروپائیان و اعراب سیزده را شوم نمیدانسته اند و اتفاقا روز سیزده هر ماه برایشان روزی گرامی بوده است. ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه خود نوشته است: ایرانیان باستان هر روز از ماه را به نامی می خوانند و سیزدهمین روز ماه ، « تیر » نامیده می شود و « تیر » نام فرشته ای عزیز و نام ستاره ای بزرگ و نورانی و خجسته است. بنا براین سیزده نمی تواند نحس باشد. - بر اساس اساطیر ایرانی در این روز، سرحد ایران و توران با تیر انداختن آرش مشخص می شود. به این معنا که میان افراسیاب که بر شهرهای ایران مسلط شده بود و منوچهر که در قلعه ترکستان متحصن گردیده بود، صلح می افتد و این دو موافقت می کنند که یک تن از لشکر منوچهر با همه توان خود تیری بیندازد و هرجا که آن تیر فرود آمد مرز دو کشور باشد ؛ وسرانجام ، آرش تیری از قله دماوند می افکند که در کنار جیحون فرود می آید و به این ترتیب ، ایرانیان در" تیر" روز از تیرماه که آن را « تیرگان » می خوانند از محنت رهایی می یابند. به همین سبب در این روز جشنی برپا می داشتند که همچون مهرگان و نوروز خجسته ومبارک است . - سیزدهم هر ماه ِ شمسی كه تیر روز نامیده می شود مربوط به فرشتهً بزرگ و ارجمندی است كه " تیر " نام دارد و در پهلوی آن را تیشتر می گویند. فرشتهً مقدس تیر در كیش مزدیستی مقام بلند و داستان شیرینی دارد. - ایرانیان ِ قدیم نیز پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادی كردن كه به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را كه روز فرخنده ایست به باغ و صحرا می رفتند و شادی می كردند و در حقیقت با این ترتیب رسمی بودن دورهً نوروز را به پایان میرسانیدند. (به نقل از خانم نسرین قاسم پورملکی، سایت تبیان) ظاهرا اعتقاد به نحوست سیزده از تبادلات فرهنگی بین ایران و اروپا به وجود آمده است و از آنجایی که علاقه به فرنگی شدن در تمام جنبه های زندگی رسوخ میکرد، یمن و مبارکی سیزده، به راحتی به شومی و نحسی مبدل شد. ![]() گشت و گذار و شادی این روز ، مبارک یا شوم، در خارج از خانه و در دامن طبیعت سپری میشد و از یکی دو روز مانده به سیزده، خانمها بساط خوردنیها را فراهم میکردند، کاهوی مفصلی تهیه کرده، مقداری سکنجبین میپختند و اسباب غذا، از برنج و روغن و سایر مخلفات را جور میکردند. علاقه مردم به این "پیک نیک" بهاری به قدری بود که حتا عده ای صبحانه را هم در خارج از خانه و در کنار جوی آب و دامن سبزه صرف میکردند. روز سیزده برای خانواده ها روز آخر تعطیلات نوروزی به حساب می آمد و باید از فردای آن به سلامتی روانه کار شده و به زندگی عادی خود بازگردند. یکی ازمهمترین کارهای صبح روز سیزده، به آب سپردن سبزه عید بود. این سبزه که بنا به اعتقاد عامه، تمام شر و بدی را از خانه گرفته بود را به آب روان می انداختند و دو مرتبه از روی جوی آب میپریدند و اعتقاد داشتند که ناراحتیها و مشکلات خانه با این سبزه از آنها دور میشود. یکی از اعتقادات بی اساس سیزده این بود که تا ظهر سیزده، به خانه کسی نروند تا با سردی و بی حرمتی صاحبخانه روبرو نشوند، چرا که مهمان در این روز، نحوست سیزده خودش را به خانه دیگران میبرد. محل مناسب برای اطراق کردن مناسبترین محل برای به در کردن سیزده، بیرون دروازه های شهر و در هر زمین سبز و سایه درختی که در نزدیکی آب باشد، بود. در این میان عده ای از افراد نادرست، ناخنکهای فراوانی هم به محصولات باغات میزدند که گاهی به مرافعه شدید ختم میشد و خوشی را از بین میبرد. اما بیشتر روز، پس از رسیدن و نشستن، به ساز و آواز، بازیهای دسته جمعی مانند الک-دولک، جفتک چارکش و چلتوپ میگذشت. هر دسته برای خود ساز و ضربی جور میکرد و یا از مطربهای اجرتی دعوت میکرد و خلاصه دشت و صحرا پر از آواز و ساز و رقص و شادی بود. ناهار روز سیزده غذای سیزده بدر به دو شکل تهیه میشد، یا آنرا در خانه پخته و آماده می کردند، یا با صفای بیشتری در صحرا بار گذاشته میشد. محبوبترین غذا، دمی باقلا، دمی بلغور و آش رشته بود که غالبا نود و لوبیای آنرا در خانه میپختند و سبزی و رشته و مخلفات دیگرش را در صحرا اضافه میکردند تا جا بیافتد. کسانی که دست و دلباز بودند، هرگز هنگام کشیدن غذا "لقمه همسایه" را فراموش نمیکردند و حتا به اندازه یک نعلبکی هم شده از آش خود به همسایه صحرایی خود تعارف میکردند و آنها که خسیس بودند، حلقه وار مینشستند و بدون نگاه کردن به دیگران غذا میخوردند تا مجبور به تعارف نشوند. ![]() سبزه گره زدن خلاصه، با هر گره نیتی کرده و بزرگترین دلهره آنها این بود که مبادا ساقه نازک سبزه پاره شود و حاجتشان روا نشود. گره زدن سبزه در روز سیزده بدر از جمله رسومی بود که تقریبا تمام زنان و دختران، به خصوص دختران دم بخت و خانه مانده را در بر میگرفت و به این شکل انجام میشد که باید دو ساقه سبزه را به هم هفت گره بزنند و نیت بکنند تا حاجتشان روا شود. به همین دلیل در اولین فرصت به میان سبزه ها رفته، دو ساقه آنرا در دست میگرفتند و با خواندن اشعاری، نیت خود را بر زبان می آوردند. در ابتدا واجب بود بگویند "سبزی تو از من- زردی من از تو" و بعد مناسب با حاجت خود اشعاری را زمزمه میکردند که مشهورترین آنها این بود "سیزده بدر/ سال دگر/ خونه شوور/ بچه به بغل" پایان یک روز خوش یکی دو ساعت به غروب مانده، خوش گذرانهای روز سیزده کم کم بساط خود را جمع کرده و زرنگها کمی زودتر از غروب، به سمت خانه حرکت میکردند. ساعات آخر روز که همه با شکمهای پر، بچه های خسته و از حال رفته و بارهایی که دیگر سنگین به نظر میرسید، از تمام روز سخت تر و کندتر میگذشت. بالاخره خانواده ها به خانه رسیده، بچه ها معمولا بعد از خوردن یک قاشق روغن زیتون یا روغن بادام (برای پاک شدن معده از پرخوریهای روز سیزده) به خواب میرفتند و بزرگترها هم خود را آماده روز چهارده فروردین و آغاز کار و کسب میکردند و با امید سالی پر برکت و شاد به استراحت میپرداختند. برای شما هم سالی پر از موفقیت و سلامتی آرزو میکنیم. + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:53 |
عید در آئینه قرآن عید در كلام حضرت عیسی(ع) در قرآن با چند ویژگی مطرح شده است. نخست آنكه از آسمان لطف و كرامت الهی، ریزشی مبارك انجام شودو مائدهای خدایی فرود آید. دیگر آنكه روز شادی و شادمانی گرددو نه تنها حاضران بلكه پیشینیان و پسینیان نیز از فیض حضورعید بهره برند.سومین اثر آن، نشانه و آیتی از عظمتخداوند باشد (و همارهجاودان بماند) و نكته دیگر رزق و روزی دنیوی در پرتو آن فراهمشود و سفرهای پر نعمت مهیا گردد: «قال عیسی بن مریم اللهمربنا انزل علینا مائده من السماء، تكون لنا عیدا لاولنا وآخرنا و آیه منك، وارزقنا و انتخیر الرازقین.» (10) چنین پیش آمدمقدسی، چنان تاثیری ژرف در آئین مسیحیت نهاد كه منشا عیدمسیحیان گردید و روزهای یكشبنه بدین خاطر، روز عید و تعطیلنام نهاده شد تا در آینه این روز تاثیر دعای عیسای مسیحجاودان ماند و پرتو معنویت و آثار آسمانی عید حقیقی بسانصحیفهای از معرفت، همیشه گشوده بماند. حضرت موسی(ع) نیز از این روز استفادهای شایسته نمود و ظهر عیدرا برای اثبات حق بین خود و فرعون انتخاب كرد تا میعاد قدرتنمایی حق برابر دیدگان تمامی مردم باشد و بدین وسیله غبارتردید از دل و دیده همگان زدوده شود. از این رو فرمود: «موعدكم یوم الزینه و ان یحشرالناس ضحی» (11) «میعاد (ما) و شماروز جشن باشد كه مردم پیش از ظهر گرد هم میآیند.» بدین سانچنین روزی «عید» گردید ودلهای بسیاری از شیفتگان، لبریز ازترنم یكتاپرستی و توحید شد تا برای همیشه در تاریخ بشریتجاودان ماند و هیچ گاه فراموش نشود. عيد در آستانه سبز عصمت عید در دیدگاه معصومان(علیهم السلام) از ارزشی برتر برخورداراست، از اینرو شب عید، صبح عید، ظهر و روز عید دارای اعمال ویژه ای است كه در آداب عید بدان اشاره خواهیم كرد. سخنان بسیاری از معصوم در دست داریم كه پارهای از اعمال درغیر روز عید دارای ارزشی برابر با بیستحج معرفی شده و یا یكهزار حج (15) دانسته شده است. ایندر حالی است كه شبها و روزهای قدر از چنان عظمتی بر خوردارگشته و نگاه همگان بدین روایات همراه با تعجب بسیار بوده است. رسول اكرم(ص) میفرماید: خداوند از هرچه كه آفرید، تعدادی را برای خود برگزید، از میانشبها، شبهای جمعه، شب نیمه شعبان، شب قدر و شبهای عید فطر وقربان را برگزید و از میان روزها، روزهای جمعه و عید راانتخاب نمود. (15) برخی روایات عظمتی روز افزون به عید نوروزبخشیده اند. زیرا عید غدیرخم را برابر با اول فروردین سال دهم هجری شمسی قلمداد نموده و عید نوروز را بدین مناسبت دارای رنگی الهی و عطری ولایی دانسته اند كه از آن روز تاكنون بین شیعیان و ایرانیان شهرتی بیشتر و استمراری افزونتر یافته است. (16) یكی از یاران امام صادق(ع) میگوید: روز عید نوروز خدمت امام صادق(ع) شرف یاب شدم. حضرت فرمود: امروز را میشناسی؟ عرض كردم:روزی است كه عجمها آن را بزرگ میشمارند و در آن روز به یكدیگر هدیه میدهند. حضرت امام صادق ع فرمود: «... امروز روزی است كه خداوند از بندگان خودپیمان گرفت تا او را عبادت كنند و به او شرك نورزند و به پیامبران حجج الهی و ائمه معصومین(علیهم السلام) ایمان آورندو... در این روز قائم ما(عج) ظاهر میشود و نوروزی نمی رسد مگراینكه ما اهل بیت ظهور اسلام و گشایش آن را توقع داریم، چون نوروز از روزهای ما و شیعیان ماست.» (17) در برخی روایات معصومان(علیهم السلام) به خاطر سنت زشت و ناپسند و یا عمل لغوو بیهوده ای كه شاهد بوده اند. چون سخن از عید نوروز به میان آمده از حضور در آن مجلس روی گردان شده و یا افراد را به اعیاد مذهبی و آسمانی متوجه میكردهاند. با توجه به چهار اصل یاد شده، به خوبی اهداف پیشوایان(علیهم السلام) آشكار میشود،زیرا آنان ارزشهای والای انسانی را كم رنگ و بی رنگ دیده و یانسبتبه وظیفه اصلی هریك از انسانها در آفرینش كه «عبودیت»و «معرفت ناب» است غفلت و فراموشی مشاهده كردهاند، از این روبا سخنی چشمگیر و یا حركتی تكان دهنده دل و دیده افراد را به اصول راستین خلقت جلب میكردهاند. روزی كه رسول اكرم(ص) به مدینه رفتند مردم مدینه دو روز راعید گرفته، به جشن و تفریح میپرداختند. پیامبر(ص) فرمودند:«این دو روز چه خصوصیتی دارد؟» گفتند: «در دوران جاهلیت این دو روز را اینگونه سپری میكردیم.» حضرت فرمودند:«خدای سبحان بهتر از این دو روز جشن و بازی روزهای نوروز ومهرگان را برای شما آورده و آن عید فطر و قربان است.» (18) روزی منصور دوان یقی از امام موسی بن جعفر(ع) در خواست كرد تا درعید نوروز به جای او دیداركنندگان را پاسخ گوید و هدیه های نوروزی را كه برای منصور میآوردند تحویل بگیرد. حضرت نمیپذیرفت. منصور گفت: تنها به دلیل اداره نظامیان و دلداری سربازان به این كار اقدام میكنیم. اكنون از شما خواهش میكنم و شما را به خدای بزرگ سوگند میدهم كه این پیشنهاد را بپذیری و حضرت پذیرفت. (19) زیباترین روز، شادان ترین عید نو بهار است در آن كوش كه خوش دل باشی كه بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی گرچه راهی است پر از بیم زما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی برخی نوروزشان چون عید كودكان است زیرا تنها جامه رنگارنگ رانشان عید میدانند و بعضی عیدشان، عید شكم بارگان است. چون ازعید شربت و شیرینی را میشناسند. پارهای چون بوال هوسان، در عیدبیبند و باری و عیاشی را دلیل خوشبختی میشمرند و تعدادی قهقه همستانه و استهزاء دیگران را شادمانی واقعی میدانند و چون غافلان سرگرم دید و باز دید عیدند. اما در كنار اینان، برخی به دنبال آناند كه هر روزشان را نوروز سازند و نوروزشان راپیروز. امیر سخن، امام علی(ع) فرمود: « روز عید روزی است كه: 1- عبادات انسان مورد پذیرش پروردگار قرار گیرد. 2- مغفرت و بخشش خداوندی نصیب آدمی شود. 3- انسان از گناه و آلودگی به دور باشد. «قال فی بعض الاعیاد: انما هو عید لمن قبل الله صیامه و شكرقیامه و كل یوم لا تعصی الله فیه فهو یوم عید، انما هذا عید منغفر له» در گفتار گرانسنگ دیگری امام فرمودند: امروز برای ما عید است و فردا نیز عید ماست و هر روزی كه درآن خدا را نافرمانی نكرده باشیم برای ما عید است. (22) نوشته :فاطمه محمدشريفي
+ نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:37 |
آداب عید نوروز
1- غسل، پوشیدن لباس تمیز و زدن عطر: امام صادق(ع) میفرماید: «هنگامی كه نوروز آمد، غسل كن ونظیف ترین لباسهای خود را بپوش و با خوشبوترین عطرها خود رامعطر ساز. (23) 2- روزه داری برپایی نماز و یاد خدا با تكبیر و تهلیل: امام ششم(ع) فرموده اند: «چه خوب است كه در این روز، روزه دارباشی!» (24) دستور چهار ركعت نماز، سجده شكر و دعای مخصوص این روز در روایتی ارجمند از معصوم(ع) نقل شده است. استغفار و توبه، یاد خدا با تكبیر و تهلیل (لااله الاالله) ازدیگر آداب روز عید است كه معصوم(ع) بدان سفارش فرموده است.همان گونه كه رسول خدا (ص) فرمودند: «زینوا اعیادكم بال تكبیر» عیدهای خود را با آهنگ زیبای تكبیر بیارایید. (25) 3- آراستگی ظاهری; پیراستگی باطنی امام زین العابدین(ع)فرمودند: همه شما باید در روز عید زینت نموده و غسل كنید و آرایش نمایید و از دعاهای وارد شده در آن به قدر توان و فرصت بخوانید... و مبادا كاری كنید كه چهره ظاهر شما زیبا و عمل و رفتار شما پست و زشت باشد. (26) پیشوای هفتم، امام باقر(ع) در باره آیه «خذوا زینتكم عند كل مسجد» چنین میفرماید: یعنی لباسهایی را كه بدانها خود را زینت میكنید در روزهای جمعه وعید برای نماز بپوشید. (27) 4- دادن هدیه و بر پایی جشن و شادمانی یكی از یاران امام صادق(ع) از حضرت در باره مرد ثروتمندی پرسش نمود كه در روز مهرگان یا عید نوروز مردم به او هدیه میدهند اما او در عوض احسانی نمیكند. امام فرمود: «آیا آنها اهل نماز هستند؟» گفتم: آری حضرت فرمود: «هدیه آنها را باید بپذیرد و او نیز در مقابل برای آنها هدیه ای بفرستد.» (28) برخی سخنان اهل بیت(علیهم السلام)سرپرستان خانه ها را به سخاوت و گشایش در زندگی در ایام عیدفرا خوانده تا خاطرهای شیرین و به یاد ماندنی برای اهل خانه به جای ماند و حالت جشن و شادی پیدا كند. روزی شهاب به امام صادق(ع) عرض میكند: «حق زن بر شوهرش چیست؟» حضرت میفرماید: «... هر میوهای كه مردم از آن میخورند باید به اهل بیتش بخوراند و خوراكی را كه مخصوص ایام عید است و در غیر ایام به آنها نمیرساند، در ایام عید برای آنان تهیه كند.» (29) و در سخن دیگر امام رضا(ع) فلسفه این عمل را این گونه میفرماید: «سزاوار است كه مرد بر عیالش توسعه و گشایش دهد تا آرزوی مرگ او را نكنند. (30) 5- دید و باز دید: حضور در شادیها و مشكلات مسلمانان ازدیگر آداب عید نوروز، دیدار برادران و خواهران مسلمان و آگاهی از شادیها و اندوههای دیگران است. همانگونه كه معصوم(ع) فرمود: «هو یوم الفیروز و كان یوم علیه لهم یجتمع الیه الناس ...» (31) این روز، نوروز است كه مردم در آن اجتماع دارند و همدیگر راملاقات میكنند تا... حضرت رسول(ص) با اشاره به مراسم عیدفرموده اند: دختران و زنان پرده نشین خود را بگویید تا روزهای عید در جمع مسلمین و خطبه و دعای عید حاضر شوند. (32) در نهج البلاغه اشاره به خروج مردم از خانه ها و اجتماع آنان در مصلای شهر جهت عبادت ودیدار همدیگر دارد. (33) افزون بر روح پرستش، روحیه بخشش نیز درایام نوروز و دیگر اعیاد ارزشمند و حتی ضروری است. همان گونه كه بلال با دستور رسول الله(ص) در عید فطر صدقه های زنان،دستبندهای بزرگ و كوچك و گوشوارههای آنان را جمع آوری مینمود تا به مصرف مسكینان و فقرا برسانند. آری، فرخنده باد نوروز بر آگاهان و بیداران كه در گستره شادی خود، دیگران را سهیم میكنند و «یاران در انتظار» را با ریزشسخاوت خود لبخند شادمانی میبخشند كه این روزها نیز میگذرد و شادیها و شیون ها پایان میپذیرد و سر انجام كتیبه اعمال ما آینه انسانیت و صحیفه سرنوشت ما خواهد بود. + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:37 |
همه چيز درباره اعمال نوروز و اعمال عيد + آداب عيد نوروز ادامه مطلب + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:35 |
هفت سين ايراني ها ادامه مطلب + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:32 |
اعمال عيد نوروز از ديدگاه اسلام ادامه مطلب + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:31 |
فلسفه عيد نوروز ادامه مطلب + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:29 |
نوروز، از جشنهاي باستاني ايرانيان است. در زمانهاي کهن، جشن نوروز در نخستين روز فروردين (معمولاً مطابق با ?? مارس) آغاز ميشد، ولي مشخص نيست که چند روز طول ميکشيدهاست. در بعضي از دربارهاي سلطنتي جشن يک ماه ادامه داشته است. مطابق برخي از اسناد، جشن عمومي نوروز تا پنجمين روز فروردين برپا ميشد، و جشن خاص نوروز تا آخر ماه ادامه داشت. شايد بتوان گفت، در طي پنج روز اول فروردين جشن نوروز جنبه ملي و عمومي داشت، در حاليکه طي باقيمانده ماه، هنگاميکه پادشاهان مردم عادي را به دربار شاهنشاهي ميپذيرفتند جنبه خصوصي و سلطنتي داشت. تاريخچه جشن نوروز از آيينهاي باستاني و ملي ايرانيان ميباشد. جزئيات چگونگي اين جشن تا پيش از دوره هخامنشيان بر ما پوشيدهاست. در اوستا نيز هيچ اشارهاي به اين جشن نشدهاست. همچنين از ديد مذهب و باورهاي ديني ايرانيان باستان در ارتباط با اين جشن اطلاعاتي در دست نيست. اگرچه مطالبي کلي در تعداد اندکي از کتابهاي نوشته شده در روزگار ساسانيان درباره جشن نوروز وجود دارد. با استناد بر نوشتههاي بابليها، شاهان هخامنشي در طول جشن نوروز در ايوان کاخ خود نشسته و نمايندگاني را از استانهاي گوناکون که پيشکشهايي نفيس همراه خود براي شاهان آورده بودند ميپذيرفتند. گفته شده که داريوش کبير، يکي از شاهان هخامنشي (??? - ???)، در آغاز هر سال از پرستشگاه بأل مردوک، که از خدايان بزرگ بابليان بود ديدن ميکرد. همچنين پارتيان و ساسانيان همه ساله نوروز را را با برپايي مراسم و تشريفات خاصي جشن ميگرفتند. صبح نوروز شاه جامه ويژه خود را پوشيده و به تنهايي وارد کاخ ميشد. سپس کسي که به خوش قدمي شناخته شده بود وارد ميشد. و سپس والامقامترين موبد در حالي که همراه خود فنجان، حلقه و سکههايي همه از جنس زر، شمشير، تير و کمان، قلم، مرکب و گل داشت در حين زمزمه دعا وارد کاخ ميشد. پس از موبد بزرگ ماموران حکومت در صفي منظم وارد کاخ شده و هداياي خود را تقديم شاه ميکردند. شاه پيشکشهاي نفيس را به خزانه فرستاده و باقي هدايا را ميان حاضران پخش ميکرد. ?? روز مانده به نوروز، دوازده ستون با آجرهاي گلي در محوطه کاخ برپا شده، و دوازده نوع دانه گياه مختلف بر بالاي هريک از آنها کاشته ميشد. در روز ششم نوروز، گياهان تازه روييده شده بر بالاي ستونها را برداشته و آنها را کف کاخ ميپاشيدند و تا روز ?? فروردين که به آن روز مهر ميگفتند، آنها را برنمي داشتند.
نوروز در گذشته داراي آداب چندي بودهاست که امروز تنها برخي از آنها برجاي مانده و پارهاي در دگرگشتهاي زمانه از بين رفتهاند. از رسمهاي بجا مانده يکي راه افتادن حاجي فيروز است. نوروز در آيات و رواياتدر کتاب بحارالانوار علامه مجلسي درباره نوروز روايات متعددي وجود دارد، در جلد ? ???بيش از ? ???صفحه به نقل از امام صادق نقل شدهاست که به معلي بن خنيس فرمودند:اي معلي! همانا نوروز روزي است که پروردگار جهان از بندگانش پيمان گرفت که او را پرستش کنند، به او شرک نورزند و به پيامبران و امامان ايمان بياورند، نوروز اولين روزي است که خورشيد در آن طلوع کرد و بادهاي ناگهاني وزيدن گرفت و ستاره زمين در چنين روزي ايجاد شد، روزي است که علي در نهروان پيروز شد و گلهاي زمين در آن روز خلق شد، در چنين روزي کشتي نوح بر کوه جودي نشست، همان روزي که جبرئيل بر پيامبر نازل شد، همان روزي که ابراهيم بتها را شکست، روزي که پيامبر؛ علي را بر دوش خود حمل کرد تا بتهاي قريش را سرنگون کند و در چنين روزي است که مهدي ظهور خواهد کرد. نوشته : فاطمه محمد شریفی + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت
11:24 |
در این قسمت با نحوه ساخت و کار سی دی آشنا می شویم ؟ اگه سوالی و یا
پیشنهادی دارید به ایمیل وبلاگ ارسال نمایید باتشکر . ادامه مطلب + نوشته شده توسط محمدشریفی - طهماسبی - محمدی در چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387 و ساعت
11:20 |
|
|